Dolegliwości jelitowe

Biegunka

Biegunka jest określeniem stolca, który występuje więcej niż trzy razy dziennie, w zwiększonych ilościach i / lub w postaci płynnej lub półpłynnej.

Co to jest biegunka?

Biegunka zależy od częstotliwości i formy wypróżnień. W zależności od wieku częstotliwość wypróżnień jest bardzo różna: dziecko może mieć pięć wypróżnień dziennie, ale raz na pięć dni jest również całkiem normalne. Wiele osób jest przekonanych, że ma biegunkę, ale bardzo miękkie lub pulchne stolce nie uzasadniają diagnozy biegunki. W celu zdiagnozowania biegunki konieczne są stolce o zmniejszonej twardości (tj. nieukształtowane, cieknące) co najmniej trzy razy dziennie, którym towarzyszą nagłe silne wypróżnienia. Waga i objętość stolca jest zwykle również wyższa.
Każdego roku prawie jedna trzecia populacji cierpi raz na biegunkę, chociaż tylko niewielka część z nich idzie do lekarza. Na całym świecie ponad dwa miliony dzieci umiera co roku na biegunkę, która często jest wywoływana przez infekcje (bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty).

Jakie objawy występują w przypadku biegunki?

Biegunce zwykle towarzyszą nudności, wymioty i utrata apetytu. Dodatkowo może wystąpić ból kolki i skurcze brzucha tak zwana grypa żołądkowo-jelitowa. Intensywność objawów zależy od danego patogenu i czasu, jaki upływa między zarażeniem a pojawieniem się pierwszych objawów. Chociaż pacjenci często czują się okropnie, zwykle wkrótce znów stają na nogi. Dzień lub dwa w łóżku z lekkimi posiłkami i znów są w formie.
Mogą jednak wystąpić także poważniejsze przypadki. Jeśli biegunka jest bardzo ciężka i nie spożywa się wystarczającej ilości płynów, może wystąpić poważne odwodnienie. Pacjent oddaje również mniej moczu, a mocz jest wyraźnie ciemniejszy i skoncentrowany. Pacjenci czują się coraz bardziej senni i oszołomieni, istnieje niebezpieczeństwo problemów z krążeniem i uszkodzenia nerek. Niemowlęta, małe dzieci i  osoby starsze są poważnie zagrożone utratą płynów w ciężkich przypadkach biegunki.
Jeśli biegunka trwa dłużej niż trzy dni i jest tak ciężka, a pacjent staje się zauważalnie słabszy, należy skonsultować się z lekarzem. Z powodu znacznej utraty wody i składników mineralnych biegunka może zagrażać życiu, szczególnie dzieciom, osobom osłabionym innymi chorobami i osobom starszym. Ciężkie bóle brzucha, wysoka temperatura, powtarzające się wymioty i krew w kale oraz podejrzenie zatrucia są objawami alarmowymi, które wymagają wyjaśnienia przez lekarza.

Co może powodować biegunkę?

Biegunka nie jest chorobą, ale objawem, który może być spowodowany różnymi stanami. Lekarze rozróżniają ostrą i przewlekłą biegunkę:

Przyczyny ostrej biegunki:

  • Tzw. „rotawirusy” wywołane przez noro, adeno, rotawirusy lub bakterie
  • Zakażenie bakteryjne tak zwane zatrucie pokarmowe – wywoływane jest głównie przez salmonellę, Clostridia lub gronkowce. Bakterie te tworzą toksyny, które atakują błonę śluzową żołądka i jelit
  • Leki, np. antybiotyki, środki przeczyszczające, leki nasercowe, takie jak naparstnica, środki przeciwbólowe i cytostatyki (leki przeciwnowotworowe) oraz leki zawierające magnez w celu zneutralizowania kwasu żołądkowego
  • Spożywanie dużych ilości alkoholu, kawy i słodkich przekąsek, a także nadmiernych ilości bezcukrowych słodyczy i gumy do żucia ze słodzikiem sorbitol, ksylitol
  • Strach i stres
  • Biegunka podczas podróży – zwykle infekcje bakteriami Escherichia coli

Bakterie tworzące florę jelitową są częścią normalnego ekosystemu przewodu pokarmowego i chronią ludzi przed infekcjami wywołanymi przez patogeny. Leczenie antybiotykami może zniszczyć tę ochronę, a tym samym wywołać biegunkę.

Przyczyny przewlekłej biegunki

Przewlekła biegunka jest związana z wieloma różnymi chorobami, z których niektóre są ciężkie. Początek tych chorób jest zwykle również ostry. Objawy przewlekłej biegunki występują jednak przez co najmniej 3-4 tygodnie, wielokrotnie lub w nawrotach. W międzyczasie objawy mogą ponownie ustąpić:

  • Przewlekła choroba zapalna jelit (IBD), taka jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna, może imitować ostrą infekcję jelit, dzięki czemu można początkowo uznać, że przyczyną jest patogen
  • Niewłaściwe stosowanie środków przeczyszczających
  • Jelita drażliwe
  • Zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka)
  • Zapalenie uchyłka jelita (zapalenie uchyłka: zapalenie tkankowe w „kieszeniach” ściany jelita)
  • Guzy, polipy
  • Biegunka po radioterapii i chemioterapii raka (z powodu uszkodzenia błony śluzowej jelit)
  • Zaburzenia wykorzystania żywności
  • Nietolerancja pokarmowa: nietolerancja glutenu (celiakia), nietolerancja produktów mlecznych (nietolerancja laktozy), nietolerancja fruktozy
  • Przewlekłe zapalenie trzustki
  • Przewlekłe zakażenia jelit, w tym zakażenia HIV i zaburzenia układu odpornościowego
  • Mukowiscydoza (mukowiscydoza zaburzenie metaboliczne, w którym defekt enzymatyczny prowadzi do zwiększonego wytwarzania lepkiego śluzu w różnych narządach, w tym trzustce i płucach) z ciężkimi zaburzeniami czynnościowymi i zaburzeniami metabolizmu żywności
  • Choroby metaboliczne (nadczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, cukrzyca typu 1 i 2)
  • Powikłania: biegunka u niemowląt jest oznaką zaburzenia odżywiania, dyspepsji niemowląt, którą lekarz powinien uważnie monitorować, ponieważ może szybko rozwinąć się w stan zagrażający życiu. Może to na przykład wystąpić podczas przejścia z mleka matki na pokarm dla niemowląt lub preparaty do dalszego żywienia niemowląt

Jak leczyć biegunkę?

Biegunka jest nieprzyjemna i chcielibyśmy się jej jak najszybciej pozbyć. Istnieje wiele przyczyn: ostra biegunka jest często powodowana przez skażone jedzenie (zatrucie pokarmowe) lub infekcje wirusowe (bakteryjne). Biegunka może również występować jako efekt uboczny podczas przyjmowania niektórych leków i podczas leczenia antybiotykami. Jeśli biegunka utrzymuje się przez dłuższy czas, należy skonsultować się z lekarzem. W takim przypadku przyczyną może być przewlekłe zapalenie jelit, zaburzenia metaboliczne lub nietolerancja pokarmowa.

Podstawowe środki

Biegunka jest naturalną reakcją, samopomocą ze strony organizmu w celu pozbycia się toksyn. Dlatego ważne jest, aby ten proces oczyszczania nie był tłumiony, a ruchy jelit nie były natychmiast zatrzymywane przez farmakologię.
Najważniejszym aspektem jest przeciwdziałanie odwodnieniu. W tym celu należy spożywać duże ilości płynów z dodatkiem minerałów (potasu, sodu i innych) i cukru (glukozy). Cukier pomaga wchłaniać płyny, a herbata (nie ziołowa) zawiera garbniki, które przeciwdziałają biegunce (jeśli zaparzyły się wystarczająco długo; przynajmniej pięć minut) i uspokajają błonę śluzową jelit.
Przerwa od jedzenia: jedz powoli. Początkowo nie należy spożywać pokarmów stałych, należy także unikać mleka. Od drugiego dnia zaleca się na przykład zupy lub cienką owsiankę. Kiedy jelita znów się uspokoją, możesz powoli powrócić do normalnej diety.

Wśród roślin leczniczych szczególnie polecane są: krwawnica, jagody lub rumianek: Suplementy kwasu huminowego mają działanie detoksykujące i wspierają – obok probiotycznych produktów wielogatunkowych regenerację błony śluzowej jelit.

Probiotyki

Potrzebujemy dużej liczby bakterii probiotycznych w naszych jelitach, ponieważ tylko one mogą kontynuować proces rozkładania żywności w naszych ciałach i udostępniania jej. Jeśli nasza flora jelitowa została zmniejszona przez szkodliwe leki, rozpoczynają się procesy fermentacji i gnicia, które mogą wpływać na czynność jelit lub prowadzić do zwiększonej eliminacji płynów i do zwiększenia przepuszczalności uszkodzonej błony śluzowej jelit z powodu toksyn. Probiotyki z wysoce aktywnymi szczepami bakteryjnymi mogą prowadzić do normalizacji częstotliwości wypróżnień, regeneracji uszkodzonej błony śluzowej jelit i poprawy konsystencji stolca. Należy unikać stresu, który dodatkowo promuje perystaltykę jelit i ma szkodliwy wpływ na równowagę jelit. Biegunka jest często objawem zespołu jelita drażliwego, który jest wywoływany między innymi przez stres.

Leczenie

Absorbenty, takie jak węgiel aktywowany, kaolin, dwutlenek krzemu i kwasy huminowe, mają działanie fizyczne: wiążą substancje rozpuszczalne, takie jak toksyny, a tym samym zwalczają przyczynę biegunki, a ich minerały (potas, sód i inne) zastępują sole utracone przez biegunkę .
Antybiotyki należy stosować tylko wtedy, gdy znany jest bakteryjny patogen powodujący biegunkę i stosowany jest konkretny skuteczny antybiotyk. Podczas antybiotyków flora jelitowa powinna być odbudowywana za pomocą specjalnych synbiotyków (OMNi-BiOTiC® 10 AAD)
W przypadku skurczów brzucha pomocne mogą być leki rozkurczowe, dostępne bez recepty, jednak stosowane nie dłużej niż przez kilka dni.